Heethoofden verpesten idylle\

Maastricht - Een beetje stadion moet met grachten, hekken vol glasscherven en een peloton ME'ers zijn uitgerust om hooligans aan de ketting te houden. De fans van MVV en Emmen wilden gisteravond in De Geusselt bewijzen dat het heel anders kan. Als een liefdesverklaring aan hun clubs, allebei met de ondergang bedreigd, verbroederden de supporters in één vak. Totdat enkele heethoofden, hoe kan het anders, de idylle om zeep hielpen.

Alle opgekropte frustratie van een zeer turbulent seizoen kwam er halverwege de tweede helft van MVV-Emmen (2-3) uit. Een handvol doorgedraaide Maastrichtse fans klom over de afrastering en stormde het veld op. En passant werd met elkaar en de zo vervloekte suppoosten geknokt. Pas na smeekbeden van zowat alle MVV-spelers klauterden de vechtersbazen terug in hun vak. Het incident paste naadloos in een seizoen dat zonder concurrentie mag worden gedoopt als het meest roerige in de honderdjarige MVV-historie. Trainers, spelers en fans werden van de eerste tot de laatste speeldag verbijsterd door zaken waarop ze zelf geen enkele grip hadden. De soap rond Brugge-dissident Birger Maertens, het dreigende faillissement, de mislukte flirt met PSV, de klucht rond de confettizakken, de mistflarden rond FC Limburg: een beetje auteur zou er zo een bestseller van componeren.

En de daverende epiloog moet nog volgen: durft MVV af te haken in de besprekingen met Fortuna en Roda en zo opnieuw, evenals in 1996, een bom te leggen onder één machtig Limburgs voetbalbastion? Alle tekenen wijzen erop dat de Maastrichtenaren inderdaad de boel laten ontploffen en op eigen kracht willen voortgaan. De club zou daarmee in ieder geval een grote schande uitwissen: dat MVV zijn bestaan eindigt met de meest beroerde eindklassering ooit. De nederlaag tegen Emmen duwde de roodwitten terug naar de veertiende stek in de eerste divisie. Geen roem, geen prijs. En de prangende vraag is of er nog toekomst is, ook als de club de zoveelste bijna-dood zal overleven.

De toeschouwers moeten gisteravond dan ook met een bizar gevoel in hun kuipstoeltjes zijn geploft. Niemand waagde te voorspellen of dit nu wel of niet de laatste wedstrijd in de MVV-annalen zou zijn. Even bizar was het scoreverloop op het veld. MVV domineerde bijna de gehele eerste helft en zag het overwicht verzilverd worden door Taiwo, die een voorzet zomaar in het doel zag vliegen. Niets wees erop dat de gasten, al zeker van de nacompetitie, een vuist konden maken. Tot die krankzinnige oprisping voor rust. Met drie loepzuivere treffers in vier minuten (Kayis, Junquiero en Dijkhuizen) zette Emmen het potje totaal op zijn kop. De Maastrichtenaren beukten na rust lang op de Drentse muur, maar sloegen pas een bres nadat de overgekookte fans van het veld waren gesleept. Mutsaers kopte de 2-3 binnen, na een assist van Heymans. Een laatste stuiptrekking van een roemruchte club, vreesden de doemdenkers. Optimisten klampten zich liever vast aan de teksten waarmee de lokale Lee Towers de Geusselt probeerde te troosten: 'MVV gaat nooit verloren'.

 

1